همه ما اینجا هستیم چون همه دوست داریم کریکت بازی کنیم. این مکان جای زیبایی برای بازی است. امروز، بیش از بیشتر روزها، فقط روزی است برای لذت بردن و بازی کردن در محیطی زیبا. تا حالا چند بار با هم بازی کردهایم، اما هرگز مسابقهای به این طولانی نداشتهایم، پس هنگام ضربه زدن عجله نمیکنیم. بیایید همچنان که این تیم را میسازیم، یکدیگر را تقویت کنیم. وقتی کارها خوب پیش میرود از هم تعریف میکنیم و اگر کمتر خوب پیش رفت، یکدیگر را تشویق میکنیم. ما نه برای خودمان، بلکه برای یکدیگر بازی میکنیم. همه ما به عنوان همتیمی یکدیگر را دوست داریم. هیچ کاری نمیتواند باعث شود تیم ما را بیشتر یا کمتر دوست داشته باشد. اگر لوئیس با ۰ یا ۱۰۰ بیرون برود، همانقدر دوستش خواهیم داشت و همانطور تشویقش خواهیم کرد.
این نوع محبتی که به یکدیگر داریم همان محبتی است که خدا به ما دارد؛ محبتی چنان قوی که عیسی را فرستاد تا راه رسیدن به خدا را به ما نشان دهد، نشان دهد چقدر ما را دوست دارد و ما را نجات دهد. یوحنا ۳:۱۶–۱۷ در کتاب مقدس میگوید: «زیرا خدا جهان را آنقدر محبت کرد که پسر یگانه خود را داد تا هر که به او ایمان آورد هلاک نگردد، بلکه حیات جاودان یابد. زیرا خدا پسر خود را به جهان نفرستاد تا جهان را محکوم کند، بلکه تا جهان به وسیله او نجات یابد.»
پس وقتی امروز زیر آفتاب دلانگیز و در میان مناظر زیبا بازی میکنیم، فقط به یاد داشته باشید که ما در این تیم شما را همانگونه که هستید دوست داریم و خدا نیز هر یک از شما را درست همانگونه که هستید دوست دارد.
